(ethische vraag:) Voelt "Privacy voor iedereen" goed?

ik draai al jarenlang de magere versie van Ubuntu, namelijk XUbuntu (met de lichtgewichte XFCE-desktop) om oud PC-materiaal weer tot leven te wekken.
Maar ik heb dat zoekgedrag ‘Canonical’ in vele malen slechts één keer gezien.
TIP: zet na installatie als eerste de internet-toegang uit, start de browser en regel de privacy, bijvoorbeeld

en zet hierna het netwerk weer aan.
( als je -zoals ik- meerdere PC’s moet installeren, dan kun je de firefox-instellingen gewoon in linux overnemen )

Heb al 2 jaar geen Ubuntu meer gebruikt en van xubuntu weet ik het niet, maar wat ik wel vind is het volgende op: Ubuntu Spyware: What to Do? - GNU Project - Free Software Foundation

En een conclusie aan het eind van het artikel:

“If you ever recommend or redistribute GNU/Linux, please remove Ubuntu from the distros you recommend or redistribute. If its practice of installing and recommending nonfree software didn’t convince you to stop, let this convince you. In your install fests, in your Software Freedom Day events, in your FLISOL events, don’t install or recommend Ubuntu. Instead, tell people that Ubuntu is shunned for spying.”

Onder in het artikel staat ook een link naar http://www.gnu.org/distros/common-distros.html. Daar staat dat bijna alle distributies niet open software gebruiken(gemak voor niet IT mensen zoals ik?), maar ze lijken over Ubuntu dus wel heel sterk in hun afkeuring ivm oa spyware.

@Sven,

Ubuntu wordt verspreid over de wereld ontworpen.
Het bedrijf Canonical voegt die dingen samen tot Ubuntu, een vorm van linux.
Het artikel vermeldt dat sommige zoekopdrachten naar Canonical lijken te gaan, en dat Canonical die opdrachten anoniem doorstuurt naar Amazon.

Als je in een standaard-geïnstalleerde Ubuntu in Firefox zoekt op de URL-adres-regel, dan zoekt-ie onder andere ook in Amazon. Bij de voorkeuren binnen Firefox heb jij zelf invloed op welke zoekmachines worden gebruikt.
Zelf gebruik ik MetaGer en SwissCows veel. Maar dat zijn “we hier met z’n allen” ook verder aan het afwegen…

Kijk maar eens naar het volgende op dit community-forum :
Zoekmachines-Ontwikkelingen

Dat doen ze niet zo zeer voor “jouw”/“ons” gemak, maar meer om het produkt goed geaccepteerd te krijgen.

De meesten gebruiken Windows en MS-Office, omdat …
… omdat de meesten dat gebruiken, en het dús heel bekend is.
De broncode van die programma’s is geheim. Dus weten wij eigenlijk niet wat er precies gebeurt.

Open-Source programma’s die draaien onder de GNU-licentie zijn helemaal openbaar: je zou dus kunnen nakijken wat er in het programma gebeurt. En ze zijn -onder voorwaarden- vrij te verspreiden.
Dus gebruik ik zoveel mogelijk van die programma’s.

Ook het onderwijs kiest snel voor ‘bekende’ programma’s los van wat er onder water gebeurt:

[Big-Tech-in-t-Onderwijs](https://community.freedom.nl/t/overheidsbeleid-big-tech-in-het-onderwijs/1664)
1 like

Ben het met @Drs_W eens.
Overigens is het artikel gedateerd en heeft Canonical door de verontwaardiging van destijds al maatregelen genomen.

Maar is Ubuntu het allerbeste beste OS? Nee.
Kan het beter in termen van privacy en veiligheid? Zeker.

Ubuntu is nu eenmaal het meest gangbare naast de mainstream, vanwege de gebruikersvriendelijkheid, support en ontwikkeling en middelen.

Het mooiste zou zijn wanneer GNU/GNOME een hogere acceptatiegraad kan krijgen en daar wordt gelukkig ontzettend hard aan gewerkt, zowel softwarematig (Libhandy), een enorme groei van nieuwe applicaties met cross-platform mogelijkheden, maar ook ontwikkeling van- en op de markt brengen van hardware. Dat geldt ook voor Manjaro, KDE, etc. De wereld wordt er in dat opzicht steeds iets beter van. Ook de onderlinge pogingen tot samenwerking binnen de Linux community nemen toe zoals bijvoorbeeld de ontwikkeling van een uniforme desktop versie van Signal, support voor F-Droid, etc.

Ubuntu is en blijft vooralsnog een mooie start als je ontdekt dat Linux in principe heel simpel is om op over te stappen en uiteindelijk veel meer mogelijkheden biedt dan de standaarden waar iedereen aan vast denkt te moeten houden.

Ben heel blij met linux en gebruik sinds een jaar of 3 geen ander OS meer.
Maar als canonical dingen doet zoals het gedaan heeft en een opt-out aanbied ipv opt-in, mbt doorsturen van gegevens, dan wordt ik wantrouwig, omdat ik in tegenstelling tot insiders als jullie, niet goed kan beoordelen wat er(op de achtergrond) gebeurt.

Omdat Linuxmint dat geanonimiseerde data verzamelen en doorsturen er sowieso uit heeft gehaald, vond ik dat al een betere keuze.

Manjaro liep 2 jaar terug te vaak vast en werkte voor mij in aantal opzichten minder.
MXlinux (op debian gebaseerd) vind ik beter dan Mint, omdat dit systeem bij updates en opstarten in de terminaal automatisch laat zien wat hij doet/download.
Niet dat ik daar veel van begrijp. :slightly_smiling_face:
Misschien wordt het nog en keer standaard Debian?

Qua zoekmachines gebruik ik al die tijd standaard Metager en Duckduck, en als ik andere zoekresultaten wil dan Swisscows, Qwant of startpage.
Bij Swisscows en Qwant zag ik 2 jaar geleden te vaak toch advertenties verschijnen, dat lijkt het laatste half jaar helemaal weg.

Maar dat laatste kan ook komen doordat ik beter met Ublock origin heb leren werken, wat een fantastische add-on is dat, zie gewoon nooit meer reclames en de pop ups van vaak bezochte sites. Ook geen inleidende reclames bij uitzending gemist.

Merk pas weer hoeveel popups, advertenties en reclame er op allerlei sites van kranten, youtube en de npostart.nl pagina staat, als ik op een computer van iemand anders iets opzoek.

3 berichten zijn samengevoegd naar een bestaand topic: (ethische vraag:) Wanneer mag je “Nee” zeggen?

Definitie van privacy

Een interessante vraag in dit gesprek is: “wat is privacy?”. Mijn persoonlijke definitie: het is een menselijke eigenschap. De keuze maken om iets wel of niet te delen. Dat gaat natuurlijk over data, je browsegeschiedenis en je mailbox. Maar het gaat voor mij veel verder dan dat. Ook het uiten van emoties, bijvoorbeeld. Die link legt het helder en zeer goed uit.

Privacy voor iedereen

Ja, privacy voor iedereen voelt voor mij goed. Want anders ben je, in het verlengde van het bovenstaande, een menselijke eigenschap aan het wegnemen. En daarnaast is het “mensen met criminele bedoelingen” argument in mijn ogen een farce - laat mij dat uitleggen:

Volgens Van Dale is de definitie van crimineel een misdadiger. De definitie van misdaad:

strafbaar feit; = delict: een misdaad plegen

Een crimineel is dus iemand die een strafbaar delict pleegt - even heel simpel gezegd: iemand die iets doet wat wettelijk gezien niet mag; wat strafbaar is. Iemand die door rood rijdt, pleegt een strafbaar feit, maakt zich schuldig aan crimineel gedrag.

Ik denk dat een groot deel van onze maatschappij op enig moment wel eens zo’n delict heeft begaan. De gedachte dat criminelen geen recht hebben op privacy is daarom, in mijn ogen, krom. We zijn mensen, maken allemaal wel eens fouten.

Wellicht is het een wat flauw voorbeeld, wellicht is het niet wat je bedoelt. Laten we hypothetisch, voor deze discussie, een regel invoeren. Iemand die drie keer betrapt is op het plegen van een strafbaar feit of een delict pleegt die ‘ernstig’ is, vinden we crimineel en is (for the sake of argument) wat we hier bedoelen. Ik denk dat het een logische aanname dat zo’n persoon, met meerdere delicten op de kerfstok, niet heel geneigd is om zich aan de wet te houden.

Techniek en privacy

We hebben nu technologie zoals end-to-end encryptie. In mijn ogen fantastische technologie die het mogelijk maakt om nog enige privacy en zeggenschap over onze data te hebben. Diezelfde technologie ligt continu onder vuur, door beleidsmakers en figuren die er inhoudelijk weinig van snappen. Dat is niets nieuws, maar een fenomeen wat al sinds de zeventiger/tachtiger jaren speelt.

Het ligt onder vuur omdat het een dubbelzijdig zwaard is. Technologie die niet discrimineert en dus ook “voor de verkeerde doeleinden” benut kan worden. Beleidsmakers proberen om deze technologie aan banden te leggen, om het te reguleren en af te zwakken.

Er zijn echter twee (filosofische) tekortkomingen aan die pogingen:

  • Criminelen houden zich niet aan de wet. Dus waarom zouden ze zich wel aan wetgeving houden die hun communicatiekanalen afzwakt, inperkt of aan banden legt?
  • Encryptie is, cru verwoord, wat complexe wiskunde. Een combinatie van algoritmes en protocollen die ‘public domain’ zijn. Een verbod gaat dat niet veranderen. Niet op Nederlandse schaal, Europees niveau of zelfs op globaal niveau.

De enige groep die je hiermee ‘hebt’ is de groep die je in de eerste instantie wilt beschermen: “onschuldige burgers”.

Conclusie

Met mijn bijdrage - die wat langer is dan ik voor ogen had - hoop ik dat het duidelijk is dat mijn antwoord een volmondige ja is:

Privacy voor iedereen voelt goed.

2 likes

@Sjon-WTRZ

Welkom op het forum!

Fijn dat je mee wilt denken in dit topic over de ethische vraag over privacy waar velen van ons regelmatig van bewust zijn en soms ook mee worstelen.

Jouw post helpt ons weer iets beter om de term privacy in een ander licht te bekijken en wie weet in de toekomst een scherpe(re) definitie neer te zetten van wat wij individueel of als collectief verstaan onder privacy. Zo kunnen we als community ook beter diensten, producten van Freedom, maar ook daarbuiten langs onze meetlat houden.

Je verwijst met een link naar een artikel op de website van De Correspondent. Niet iedereen heeft een lidmaatschap waardoor het item niet altijd toegankelijk is. Daarom bij deze even een .PDF van het artikel in jouw link:

Nee, je hebt wél iets te verbergen - De Correspondent.pdf (723,5 KB)

1 like

Dankjewel voor de attente woorden :slight_smile:

Ik ben zelf ook geen lid van De Correspondent, met die link is het artikel te bekijken zonder een account nodig te hebben. Wel goed dat je het op deze, alternatieve manier beschikbaar stelt, maakt het toegankelijk voor iedereen met interesse!

Voor mij is privacy ook onlosmakelijk verbonden met ‘Keuzevrijheid’ en het bevragen van de werkelijke noodzaak van een ‘oplossing’ met daarbij de afweging en wijze waarop ikzelf en/of de maatschappij wel- of niet het recht te hebben (keuze) om ervan gebruik te maken en daarbij niet te worden uitgesloten.

Dat betekent dat bij de definitie van privacy ik de ethische vraag stel zoals vandaag (toevallig ook) op De Correspondent gepubliceerde item aan de kaak wordt gesteld:

(.pdf volgt zodra limiet voor upload is verhoogd)

Volgens mij heeft de huidige privacy wetgeving meer na- dan voordelen!

@Koen , hoewel ik het niet met jou oneens ben, ben ik benieuwd naar de feiten die zorgen dat jij deze mening hebt. Wil je die hier met ons delen ?

1 like

Ik denk hierbij aan allerlei instanties als politie, justitie, fraudebestrijding, UWV enz. die hun werk niet goed kunnen doen doordat de privacywetgeving bijv. koppeling van bestanden verbiedt.
Ik denk dat de wetgeving te algemeen is en men de consequenties niet geheel overzien heeft (zoals dat vaker met wetten het geval is).

@Koen ,
je stelt terecht dat sommige instanties door de privacywetgeving worden gehinderd in hun werk. Op deze vlakken lijken de privacyregels te strak.

Daarnaast zijn er plekken waar te-veel en te-lang gegevens worden bewaard, met het risico op uitlekken en misbruik (zoals parkeergegevens gebruiken door de BelastingDienst om privé-kilometers te achterhalen). Hier lijken de privacywetten niet strak genoeg.

Wetten en regels op dit gebied moeten dus veel nauwkeuriger worden ontworpen, waarbij in mijn ogen veel meer moet worden gevraagd op echte deskundigen/organisaties op privacy-gebied.

Maar ik vrees dat er geen deskundigen zijn die een algemeen overzicht hebben, dus het blijft eenzijdig.
Je ontkomt dan toch weer niet aan een redelijk brede maatschappelijke discussie?

Je kunt natuurlijk ook deskundigen op verschillend gebied bij elkaar brengen en met deze groep de toekomstige wet en vooral de gevolgen ervan bespreken.

Zie dit : https://www.politico.eu/article/european-parliament-platforms-child-sexual-abuse-reporting-law/
e-mail privacy was natuurlijk altijd al niks maar hiermee echt door het putje. Weet iemand hoe dit zich verhoud tot freedom email en/of een eigen mailserver?

Te vroeg om er inhoudelijk wat van te zeggen. Het staat providers toe om mail voor die doeleinden door te spitten. Het verplicht ze (nog) niet. Er is ook al een rechtszaak aangekondigd door minstens een partij.

Eigen mailserver, als je de kennis en effort ervoor hebt: zeker een aanrader!

Is het te vroeg? Dat denk ik niet want de organisatie heeft dit al vastgelegd in de Algemene Voorwaarden. De behandeling van dit soort praktijken zijn door Freedom vastgelegd in de Algemene Voorwaarden (art. 13, 13.1 k en 13.2). Het is ter beoordeling van Freedom hoe zij dit in individuele gevallen afhandelen maar vooral ook de belangenafweging die gemaakt moet worden.

Dat brengt ons bij de oorspronkelijke vraag van @Samuel: weten we hoe zich dit verhoudt tot de diensten? In principe zouden de Algemene Voorwaarden moeten worden aangehouden, waarbij de vraag is wat illegaal is en onder welke omstandigheden actie wordt ondernomen.

Terug naar het serieuze onderwerp van het artikel en op persoonlijke titel. De ernst van het vergrijp is duidelijk en dat dit moet stoppen ook. Dat er in Europees verband een oplossing wordt gezocht is eveneens logisch. Dat men het graag zoekt bij de organisaties die de bestanden beheren klinkt ook nog enigszins logisch maar vooral efficiënt. Maar hier wringt duidelijk de schoen.

Wat in mijn ogen niet logisch is, is het feit dat er een verantwoordelijkheid lijkt te worden neergelegd bij de ISP’s en hen - ditmaal ‘vrijwillig’ - een taak geeft van een opsporingsdienst en deels van een handhavingsdienst. Dit zijn geen wettelijke taken van Freedom, zij kan zelf een ethische afweging maken. Immers, de klant die upload is zélf verantwoordelijk voor de inhoud en dus niet Freedom, maar het is tegelijkertijd ook de klant die de mogelijke consequenties hiervan moet dragen.

Dat geëigende instanties er niet in slagen deze personen te indentificeren en te stoppen met hun daden betekent niet dat bij hun eigen tekortkoming automatisch een ISP als plaatsvervangend ‘verantwoordelijke’ kan worden aangewezen door een beroep te doen op de maatschappelijke verantwoordelijkheid. Dan zou zich direct de vraag opdringen ‘welk verzoek zal het volgende zijn?’ met daarbij de onderliggende vraag of de ISP mag worden gevraagd de privacy-rechten mag helpen uithollen die wettelijk zijn vastgelegd en mede de basis is van het voortbestaan van hun eigen legale bedrijfsactiviteiten.

Als klant en gebruiker geef ik de ISP mijn vertrouwen dat zij mijn gegevens ook vertrouwelijk houden (ook al ‘heb ik niets te verbergen’). Zonder dat vertrouwen zal de opgebouwde band waardeloos worden.

Hoe verwerpelijk ik de misstanden ook vind, ik verwacht van Freedom dat zij de toegedichte taken niet op zich zal nemen zonder gerechtelijk bevel en krachtig eigen verweer daartegen.

Wanneer Freedom op deze wijze vrijwillig actie zou ondernemen, dan is dat het begin van het einde.

Op Europees niveau wordt er onbewust of misschien wel bewust een wig gedreven tussen de vertrouwensbasis die van levensbelang is voor de klantrelatie van de ISP’s. Door dit nu op hun bordje te leggen en na drie jaar met het vingertje te kunnen wijzen dat de ISP’s ‘niet meewerken’ zal het eigen onvermogen van de politiek van nu maar ook straks maskeren. Freedom mag geen meewerkend of lijdend voorwerp zijn/worden.

Als men online misbruik wil tegengaan dan zal men op Europees niveau moeten nagaan waar de politiek heeft verzaakt om duidelijke wetgeving door te voeren bij de ontwikkeling van het Internet, hoe het zover heeft kunnen komen dat grote partijen buiten de politiek de controle hebben overgenomen en de wereldwijde agenda is gaan bepalen.

Dat op het hoogste politieke niveau de vraag moet worden gesteld wat er voor nodig is om een onafhankelijke, open en veilige digitale (infra)structuur te verwezenlijken omdat de huidige teveel gaten kent; niet alleen op het gebied van misbruik, maar ook de potentie en bewezen pogingen om de democratie en grondrechten aan te tasten.

Deze verantwoordelijkheid kan niet even worden afgewenteld op ISP’s maar vereist inzichten en drastische/draconische acties op het hoogste niveau, medewerking van overheden, bedrijfsleven en publiek.

Ik denk meteen aan de overeenkomst met ‘gratis extra taken’ die de (basis-) scholen in hun schoot krijgen geworpen:

  • kijk of er wat mis is bij het kind thuis
  • en meldt dat maar even

Ook dàt gaat wringen, want ook in het onderwijs moet er een vertrouwens-relatie zijn tussen de wijsheid-brengende en de wijsheid-ontvangende partijen.

In beide gevallen legt de regering heel bewust het handelen (en dus de schuld bij het fout/niet handelen) bij een private partij neer.

Misschien de opsporingdiensten niet jarenlang uitknijpen, maar meer toerusten voor hun taak. En ja, dat kost geld maar vooral: grondig nadenken vooraf. ( dat laatste is veel moeilijker dan mooie one-liners )

2 likes