De websitefunctie op MIJNFreedom stopt per 1 januari 2024

Die mening deel ik niet en als je jezelf niet kenbaar maakt dan is het ook lastig voor een bedrijf als freedom om te kunnen beoordelen hoe een maatregel valt.
Het is dus juist belangrijk om aan te geven wat een dergelijke maatregel doet met je als klant.

Tot op heden ben ik tevreden met Freedom als provider juist omdat ik verwacht bij dit bedrijf als klant wel serieus genomen te worden (en dit is tot op heden ook mijn ervaring).

Wellicht is dit een klein brainfartje van iemand die net van een opleiding komt of stagair is ofzo.
Zo komt het althans wel op mij over.
Er wordt meegelezen dus wellicht kan iemand van @Freedom hier wat opheldering in verschaffen.

FF door pruttelen
 een apex-domain is de stamboom van iemands domeinnaam, dwz woord dat voor de laatste punt staat bij zoals bv: voorbeeld.nl .

Iemand die dus een website host op puur de kern-basis zoals met “https://voorbeeld.nl” draait dan een website op de apex die bij GitHub dan wordt gefaciliteerd.
Bij Github werkt dat mits men " ALIAS, ANAME, or A record kan maken op de DNS.
Bij Freedom kunnen we helaas alleen maar één A -record gebruiken (verwijzend naar GitHub), Invoeren van de meerdere A-records, is niet mogelijk. NB: Meerdere A-records worden toegepast om round-robin (loadbalancing, spreading en fallback) te gebruiken. Als een Ip adres niet beschikbaar is, wordt de volgend ein de reeks geprobeerd.

Werkend met apex-domein op GitHub gaat dus goed zolang dat specifieke A-record IP adres van, vier bij, GitHub operationeel is.
Bij GitHub gebruikt de aanwezigheid van het A-record dat verwijst naar GitHub, vooral als verificatie dat de GitHub website op de apex-naam mag worden aangeboden OMDAT de eigenaar “kennelijk” een A-record kan vestigen dus dus verwijst naar een GitHub IP-adres.
Met CNAME gebeurd indirect hetzelfde waarbij de CNAME tevens het userid bevat van de GitHub gebruiker.< /small>

Zelf zou ik aanraden om bij GitHub alleen gebruik te maken van de CNAME methode zodat er geen problemen ontstaan met (load)balancing of hacking.
Zoals GitHub ook zegt, vestig NOOIT een generieke “*” verwijzing naar GitHub voor pagina’s omdat daarmee ieder ander - bij GitHub - dan op jouw domeinnaam - mogelijk ongewenste - inhoud kan plaatsen.
In mensentaal wil dat zeggen, dat iemand bij Freedom, de “@” verwijzing veiligheidshalve MOET verwijderen wanneer die gebruik maakt van de A-pex-domein methode.

Freedom heeft geen enkele afweging gedaan en negeert stelselmatig opmerkingen. Ze hanteert simpelweg dat wat haar bevriende leverancier niet (meer) wil* bieden, zij ook niet meer zal (aan)bieden. Dit laatste is zonder eigen en zelf ingerichte servers of “kennis/kunde”, is ook lastig te faciliteren.

Ik neem het Freedom ( @Anco ) wel kwalijk met een poging om de website-functie af te schilderen als “experimenteel”. Waar dus van blijkt dat Soverin die dienst simpelweg volgens contract per 1/1/24 heeft opgezegd. De term “experimenteel” lijk mij vooral gebruikt om daarmee geen “verplichtingen” te hebben.
Soverin zelf is daarin een stuk zakelijker dat zij zich vooral op maildiensten wil gaan richten en derhalve o.a. de website-functie - vanwege zelf veroorzaakte complexiteit - stopt. Hoe “zeker” andere Freedom “diensten” of ‘details’ blijven bestaan, is zolang dat zo is.
//–//
Verwijzen naar gelieerde “partners” of “vriendjes” als zg. alternatief om een ‘functie’ voort te kunnen zetten, is een gekende methode om het geld uit de zo “vergrote(nde)” markt te halen. Liefst in het eigen bedrijf maar elders, is dan ook goed.
*Geen “website” als onderdeel van een totaalpakket meer willen bieden, heeft en dient generiek helaas ook zeker een (neo-liberaal) marktvergrotend commercieel doel.
Gebruikers die hun “inclusieve” websites immers willen voortzetten, gaan daar hier of elders, geld voor uitgeven.
Of die websites vinden “gratis” elders een plek bij zeg een GitHub die daarmee zeggenschap & toegang krijgt tot inhoud. Reken maar dat iemand bij GitHub geen controversieel “verklaarde” inhoud mag plaatsen.

2 likes

Je kunt niet ontkennen gezien de problemen, dat het experimenteel was.
Ik neem Freedom het niet kwalijk dat het nu stopt.
Ik was in het begin ook een beetje pissig.
Ik hoop dat er in de toekomst er iets mooiers voor in de plaats komt.

ik ontken wel zeker dat het “experimenteel” was.
Dat iemand iets van MijnFreedom onbelangrijk vindt of niet gebruikt, staat los van of dat element voor anderen wel functionele waarde vertegenwoordigt.

Dat iets niet expliciet is omschreven in voorwaarden of (nog) niet is gedocumenteerd (cq. door “drukte”), maakt iets daarmee nog niet dus “experimenteel”.

De functie was expliciet deel - sws vanuit Soverin - van de geboden dienst en zelfs onbevlekt onderdeel van MijnFreedom.
Ik zou zonder website, laat staan andere ooit beloftevolle verwachtingen, niet zijn overgestapt.
Ik deel ook een hoop maar zie geen aanleiding nog te verwachten dat Freedom dat zelf(s) gaat bieden.

Nope, zo werkt RR niet. RR geeft de bezoeker random een IP-adres en checkt niet of dat IP-adres functioneel is. Dat IP-adres moet dus altijd functioneel zijn. Dat kan je oplossen met bijv. VRRP. Stel dat je 2 nodes hebt:

Node 1 heeft vast IP 192.168.1.1 en is VRRP master voor IP 192.168.1.101 en slave voor IP 192.168.1.102.

Node 2 heeft vast IP 192.168.1.2 en is VRRP master voor IP 192.168.1.102 en slave voor IP 192.168.1.101.

In de DNS zet je twee A-records, 1 naar 192.168.1.101 en 1 naar 192.168.1.102.

De ene bezoeker krijgt nu .101 en de andere .102 toegewezen en de load wordt zo verdeeld over node 1 en node 2. Overigens is dat is in de praktijk niet 50/50. Mocht een van de nodes uitvallen, neemt de andere node dat virtuele IP over en worden bezoekers dus allemaal afgehandeld door die ene node (failover). Zou je niet met virtuele IP’s werken en een van de nodes valt uit, zal ook een deel van de bezoekers downtime ervaren. Wil je meer sturing qua load en inderdaad een node uit de pool kunnen halen als deze niet (goed) reageert, zal je een echte loadbalancer moeten hebben, dan heb je ook maar 1 IP naar buiten nodig. Failover zonder echte loadbalancer kan natuurlijk ook met 1 IP, maar dan staan de failover nodes onder normale omstandigheden niks te doen, het nut van RR is dus om load te kunnen spreiden zonder loadbalancer, niet het verzorgen van redundantie (daar zal je nog steeds iets als VRRP voor nodig hebben).

Conclusie: met verwijzing naar slechts 1 van de 4 IP’s in de DNS zal je geen downtime ervaren als de node die standaard master is voor dat IP uitvalt. GitHub zal het alleen niet leuk vinden, want als iedereen dat doet kunnen ze geen load meer spreiden. Maar ja, dan hadden ze maar een fatsoenlijke (echte) loadbalancer moeten gebruiken. :upside_down_face:

:+1: Goede uitleg.

Ik focuste in mijn reactie op hoe het mechanisme bij GitHub is geïmplementeerd. Terzijde, GitHub heeft erg veel servers die de load spreiden en afhandelen, ook als dat via één IP adres wordt aangeboden. Het 4-voudig adresmechanisme is daarvoor geenszins nodig.

GitHub gebruikt o.a. de A-record om te kunnen controleren dat iemand dat “kunnend” kennelijk dus gemachtigd is voor/over dat (apex-)domein.

GitHub heeft ivm de webpagina-functionaliteit idd het liefst dat iemand dat met CNAME doet omdat harde-codering op A-records, laat staan op maar één IP-adres, de spreiding en balancing bij GitHub inperkt. Met maar één IP-adres voor A-records wordt een gebruiker een sitting duck wanneer dat adres niet functioneert.

Dat GitHub website op “eigendomein” via “A-records” mogelijk maakt, is omdat tal van “Hosters” hun gebruikers inperken door bv bepaalde DNS-records niet te laten “beheren”.
Zo ook deels bij Freedom, die bv niet toestaat dat er meerdere A-records voor een domein kunnen worden ingebracht.
“Gelukkig” kunnen we bij Freedom nog wel CNAME records maken die naar andere domeinen verwijzen.
EĂ©n van mijn andere “hosters” beperkt dat mechanisme bv tot DNS records die deel uitmaken van haar eigen “dienstverlening”. Ik kan dan alleen DNS records invoeren naar aldaar ondergebrachte servers.

Vanochtend bericht gehad dat het downloadprobleem van websites zou zijn opgelost door Soverin.

Helaas niet helemaal zoals ik zou (be)denken. De “fix” is kennelijk dat diverse niet te downloaden bestanden van een website, nu als 0/null-bestand (dwz zonder inhoud) worden ingevoegd op de zip.

NB: Ik vermoed dat die pointer “fout” in de verre historie ligt waar bepaalde (database) verwijzingen naar bestanden corrupt raakt(en). Sommige plaatjes en “binaire” inhoud die ik daar ooit ordentelijk had ge-upload, hebben nu dus geen inhoud meer en zijn verschwunden.
Ik kan die verdwenen “files” daarom ook niet meer online gebruiken of bewerken.

Kortom het “download” issue is niet fundamenteel opgelost maar zodanig gefikst dat de site-inhoud tenminste wel grotendeels kan worden gedownload. Het is raadzaam te controleren wat nog wel en niet aanwezig is.

Inmiddels is het 2024. Ik heb voor nu de github-methode gekozen voor mijn domein; op de langere termijn misschien wat anders, maar in minder dan twee maanden (en drukke maanden!) had ik geen zin om het hele domein te verhuizen. Ik heb dus domein en mail bij freedom, en host het www subdomein met een github page met CNAME.

Voor wie deze route ook gekozen heeft, de github jekyll is bijna hetzelfde, maar ik moest dit aanpassen:

  • voor het formatten van een datum moet je expliciet ‘date:’ als filter gebruiken in liquid. Op freedom jekyll kon je ‘site.date | %YY’ gebruiken, op github moet dat 'site.date | date: “%YY” zijn.
  • jekyll verwerkt alleen bestanden met expliciete front matter. Ik had css bestanden in assets/css staan met liquid, hernoemen in .scss en verplaatsen naar sass/ werkte niet; lege front matter (twee regels met — bovenaan) deed het 'm.

Nu kijken of ik een redirect op het kale domein kan zetten naar het www subdomein - want nu toont het kale domein nog de oude jekyll site, die soverin nog niet uit de lucht heeft gehaald blijkbaar.

1 like

Gelukkig wel (anders was het geen optie geweest). Github genereert het certificaat, en daarna kan je ‘force https’ aanzetten.

1 like

Wat GitHub bij “forced” https doet is (elke 3 maanden) bij LetsEncrypt een certificaat vestigen op het (cname’d) subdomein.
Wie dat certificaatverzoek technisch doet, is verder niet van belang. Voor LetsEncrypt is alleen belangrijk dat het (sub)domein actief & bereikbaar is
 dat immers gehost via GitHub dan ook zo is.

NB: de “A/CNAME-record” methode duidt ook dat de geregistreerde user bij GitHub kennelijk gemachtigd is voor dat (sub)domein om GitHub de “Pages”-repository inhoud, als website te presenteren.
//–//
Los daarvan, heb ik ook nog niets vernomen of en hoe Freedom mijn site verwijzingen, met ook https, gaat (in) regelen. Strikt genomen zitten we nu “experimenteel” in limbo.

Ik vrees dat die “toezegging”, in de achtergrond wat ingewikkelder is dan men bij de uitspraak (be)dacht. Wanneer men “http(s)” op eigen domeinnaam gaat omleiden, wat sws een webserverfunctie impliceert, is de stap om inhoud te hosten bijzonder klein.
Dat men met aangedragen complexiteit (als zwak excuus) afziet van Jekyll om Websites te generen, is een ander stuk van het afzwaai-verhaal.

Update voor de geinteresseerden in deze saga: vandaag merkte ik dat op mijn hoofddomein (zonder www) een redirect was ingesteld naar
 mijn oude xs4all homepage! Throwback (waar dat vandaan is gekomen
 misschien ooit ingesteld toen freedom begon?)

Laatste keer dat ik dit had gecheckt was 5 of 6 januari, toen werkte jekyll nog steeds, in het pagina template heb ik toen vast een redirect-link verwerkt.

De redirect is aan te passen in mijn.freedom; zonet gedaan, en het werkt netjes. De hele url wordt doorgestuurd, dus domein.nl/kalender gaat door www.domein.nl/kalender.

Helaas is er maar één redirect werkzaam voor alle “sites & webpagina’s”.
Mijn domein www.bijfreedom.nl verwijst effectief nu naar www.elders.nl waarbij alle sites op de vastingestelde naam uitkomen van & bij die “elders”-url.

Iemand kan met deze "faciliteit’ niet ww1.jedomein.nl ergens anders naartoe verwijzen dan zeg met het ww2.jedomein.nl. Voor sommigen zal het mogelijk wel iets (lijken) te bieden.
Wat gedaan - lijkt? - is de cname die verwijst naar/bij de freedom/soverin webserver-adressen, (per fqdn domein) hard doorsturen naar de bijbehorende doorverwijzing-url (zg. “virtual host”).
Het betrekkelijke ‘voordeel’ van die “virtual host” is dat itt tot DNS/CNAME, iemand één/een url kan specificeren.

NB: Ik kreeg van Soverin een “uitgebreide” pdf handleiding die tzt ook wel op/bij/in Freedom formaat zal verschijnen. Rest voor de rest, my case.